redcafe.pl

Anderson i Fletcher w pierwszym składzie, a na ławce, bądź na trybunach Carrick? No sorry, ale póki co to Carrick jest dla mnie pewniakiem w pierwszym składzie. W zależności z kim będzie grać może robić za bardziej defensywnego pomocnika, bądź ofensywnego odpowiedzialnego za rozgrywanie.

Hargo i Fletcher są bardzie defensywni a scholes i anderson ofensywni

Z tym co napisałeś to nie mogę się zgodzić (wyjątkiem jest Hargo). Fletcher defensywnym pomocnikiem nie jest, zaś Andersona playmakerem nazwać póki co też nie można.

Ejdrens napisał(a):Ja również nie jestem za próbowaniem Fletchera i Gibsona na skrzydle bo się tam nie na dają.

Fletcher jeszcze jakoś na skrzydle pociągnąć umie, zdarzały się przecież mecze, gdzie grał na prawej flance.

Ejdrens napisał(a):a scholes i anderson ofensywni.

to co wyprawiał Anderson w swoim pierwszym sezonie w meczu z Arsenalem i Liverpoolem na wyjazdach to kawał świetnej roboty w defensywie jak na pomocnika, więc również nie mogę się zgodzić

Ejdrens napisał(a):No w sumie to do Carricka podobny jest Gibson, ale on się kompletnie nie nadaje na pierwszy skład...

Jak Carrick nie nadaje się na pierwszy skład to kto? Z graczy, którzy występują w środku pomocy w zeszłym sezonie tylko Giggs zaliczył więcej występów, ale na 47 aż 19 zaczynał na ławce. Michael zaś rozegrał 4 spotkania mniej, ale tylko sześciokrotnie wchodził z ławki.

Tomek, źle zrozumiałeś, jemu chodziło o Gibsona, że się nie nadaje do pierwszego składu // matys

Tomek91 napisał(a):

Ejdrens napisał(a):Ja również nie jestem za próbowaniem Fletchera i Gibsona na skrzydle bo się tam nie na dają.

Fletcher jeszcze jakoś na skrzydle pociągnąć umie, zdarzały się przecież mecze, gdzie grał na prawej flance.

Szkot jest piłkarzem o klasę lepszym, więc będzie potrafił się na każdej pozycji w pomocy lepiej odnaleźć od Gibsona. Ogólnie ja nie jestem zwolennikiem talentu Irlandczyka. Ot taki przeciętniak, dobry na pierwszy skład jakiegoś beniaminka. Może się mylę, może znów powinienem wykazać się cierpliwością, ale jednak nie liczę, że w osobie Gibsona za kilka lat nasza pomoc będzie miała oparcie.

Czy tylko mi wydaję się, że przed meczami Ferguson sam zmniejsza szanse zespołu wystawiając taki, a nie inny skład? Wobec powszechnego mniemania z najlepszymi należy grać 4-5-1, wczoraj Szkot wystawił skład preferując zwyczajne 4-4-2. Gdyby City nie oddało pola w drugiej połowie i zaczęło tylko bronić się, mecz mógł skończyć się naprawdę bardzo różnie. Pierwszą połowę w wykonaniu United można było podsumować jednym słowem - słabo. Nikt nie potrafił przytrzymać piłki, rozegrać jej w najwłaściwszy sposób. Anderson motał się, wydawał się być zagubionym. Flecher i Giggs też nie wyróżniali się. Parka wolałbym przemilczeć, ale to właśnie w tej decyzji personalnej widzę problem. Gdy nie idzie, nie można spodziewać się cudów w postaci rajdu Evry czy też cudownej akcji Rooneya. Wtedy skrzydłowi w osobach Naniego i Valenci mogliby zrobić różnicę.Obsłużyć kolegę czy też jedną indywidualną akcją zrobić pożytek dla całego zespołu. W pierwszych 45' nasze skrzydła nie istniały, tak naprawdę nie było ich w ogóle. Ekwadorczyk rozegrał ostatnio dobre spotkanie z Besiktasem, należał do grona najlepszych na boisku. Nani już w okresie przygotowawczym zaskakiwał pozytywnie. Potwierdził, to też w pierwszych meczach sezonu. Nie wiem dlaczego sir Alexa nie stawia na nich, w szczególności na tego drugiego wobec wciąż tragicznej formy Koreańczyka.
Grajmy 4-4-2 ze skrzydłowymi z prawdziwego zdarzenia. Nawet gdy rywal jest wymagający jestem wstanie przeboleć 4-5-1 - taktyki której nie znoszę, ale miejmy wtedy tych skrzydłowych. Środek pola jest obecnie wielką bolączką zespołu, poza Flecherem nie wiadomo czego można spodziewać się po pierwszym gwizdku sędziego. Nani, Valencia do pierwszego składu!

Warto wrócić do rozmów o taktyce. Formacja 433 zawsze była dla mnie najlepszą. Nie ma bowiem lepszej taktyki do zdominowania drugiej linii, a przy tym kilku zawodników ofensywnych ma całkiem sporo swobody.

Wczoraj wyszliśmy takim ustawieniem i moim zdaniem zagraliśmy kapitalne zawody. Jeśli potrafiliśmy uporać się z czwórką środkowych pomocników Chelsea, to jest znak, że jesteśmy w stanie zdominować niemal każdego przeciwnika. Trójkąt Anderson, Carrick i Fletcher wygląda naprawdę świetnie - każdy się uzupełnia i wychodzi ciekawa mieszanka. A w obwodzie są jeszcze inni.

Wydaje sie, że problem może być z przodu, bo nie jestem do końca przekonany, czy Berba i Rooney to gracze, którzy dobrze się będą czuć w 433(Rooney jednak na lewym skrzydle grywał i nieraz wychodziło to świetnie). Spójrzmy jednak prawdzie w oczy - obecnie najlepiej grające drużyny na Kontynencie wychodzą 433(AFC,Barca). Tutaj nie ma przypadku. Ustawienie to oczywiście nie jest lek na całe zło, ale my naprawdę mamy zawodników, którzy są predysponowani do takiej gry.

A to nie jest bardziej 4-5-1? Bo w 4-3-3 w pierwszej linii grają napastnicy, coś jak
Henry - Eto'o - Messi.

No chyba, że się mylę.

To zależy kim gramy, iloma napastnikami i w jaki sposób jest gra ich i pomocników zorganizowana, wczoraj moim zdaniem graliśmy 4-5-1, ale też mogę się mylić.
Zagraliśmy wczoraj super, ale ja i tak najbardziej lubię gdy gramy dwoma klasycznymi napastnikami. Roo na szpicy sprawdza się znakomicie gdy cały zespół gra świetnie, jest zmobilizowany i daje z siebie wszystko, ale zbyt wiele meczy jest takich, że pomoc nie gra jak powinna Roo musi się głęboko cofac i nie ma do kogo zagrywać - w konsekwencji mamy 1-2 sytuacje golowe w meczu, których jak nie wykorzystamy to jest lipa.
4-5-1 to formacja na wielkich przeciwników jak Barca, Chelsea, Milan itp - na większość ligowych spotkań moim zdaniem najodpowiedniejsz ejest jednak klasyczne 4-4-2.

Tak się zastanawiałem i myślę, że popełniacie pewien błąd. Bo jak czytam to mam wrażenie ze 4-4-2 jest w Waszej opinii formacją bardziej ofensywną niż 4-3-3, które uparcie zmieniacie w 4-5-1.

1. United i tak nie gra dwoma klasycznymi napastnikami z przodu, bo takich nie ma. Każdy z naszych napastników jest niezwykle uniwersalny i potrafi kapitalnie podać czy rozwinąć akcję. To właśnie w ustawieniu 4-4-2, często kończy się tak, że Bułgar cofający się po piłkę, zostaje w pewnym momencie sam z Rooneyem przed sobą, lub odwrotnie. To 4-3-3 automatycznie powoduje, że z przodu i to daleko z przodu pojawia się jeszcze jeden zawodnik. Przy 4-4-2, cofnięty nasz napastnik ma przed sobą drugiego napastnika i co najwyżej na swojej wysokości jednego-dwóch skrzydłowych. Środek pomocy zostaje w tyle, bo jest ich tylko dwóch. Przy 4-3-3, taki cofnięty Berbatov, ma przed sobą już dwóch zawodników i tuż za sobą całą trójkę pomocników, z których każdy może w dowolnej konfiguracji włączyć się do akcji ofensywnej bez zostawiania dziury w pomocy.

2. Dla obu naszych napastników granie 4-3-3, przy ich umiejętnościach to najlepsze rozwiązanie, pozwalające na kompletny misz masz z przodu. 4-4-2 nie daje im takich możliwości. I w wykonaniu United 4-3-3 to dużo groźniejsze ustawienie, bo zawodnicy nasi są chyba stworzenie do takiej gry a nie do kołkowania z przodu.

3. Co więcej na chwilę obecną tak naprawdę brak nam jest odpowiednich skrzydłowych by grać 4-4-2, przy obecnej postawie Naniego, lewe skrzydło jest tylko na papierze.

4. Wpuszczenie trzech środkowych pomocników, gwarantuje nam w pełni wykorzystanie naprawdę solidnego zastępu graczy na tej pozycji. Tak jak z CFC Fletcher zaorał pole, Carrick rządził rozegraniem piłki i regulował grę, Anderson czyhał na okazję pójścia do przodu. A jeszcze jest OH

5. Ustawienie trójki w pomocy jest niezwykle uniwersalne momentalnie na bokach takiej formacji mogą się pojawić boczni obrońcy, a przecież Evra czy Brown potrafią to kapitalnie. I zawsze będą mieli przy schodzących do środka pomocnikach, długi korytarz którym mogą się przedzierać do przodu.

6. Trójka pomocników jest świetną asekurację dla tych właśnie ofensywnie grająych bocznych obrońców. Przykład Evra leci bokiem, Fletcher schodzi do środka ściągając krycie, Evra przelatuje, a Fletch wraca na stare miejsce.

7. Nie raz gdy United już kotłuje przeciwnika na jego polu karnym, oglądać można taką frustrującą grę, nasi wchodzą do bramki, przeciwnik wybija piłkę przed siebie, tam dziura ( w naszej pomocy) i całą akcje zaczynamy od zera. 4-3-3 mocno by to ograniczyło.

8. CFC cisneliśmy nie dlatego ze zagrało u nas 3 pomocników tylko dlatego, że mieli do kogo grać bo jeszcze trzech naszych było przed nimi

9. W takim ustawieniu w końcu mój cichy faworyt Carrick będzie mógł pokazać swój geniusz.

Jestem za tym by tym 4-3-3 próbować. Z przodu rzucać Rooneya Berbatova i Valencię.

Wow, fajne wyjaśnienie
W sumie to racja z tymi skrzydłowymi - przy obecnej postanie Naniego i ostatniej Giggsa ciężko grać 4-4-2. Ale moze coś się tu zmieni, nie wiem Obertan będzie dobry albo Giggs sie znowu obudzi.
Ale jeśli chodzi o Roo i Berbe - jak środek pola działa to moim zdaniem oni sie z przodu sprawdzają, a środek pola dopiero teraz łapie formę. Gorzej z lewym skrzydłem, choć zobaczymy jak będzie.

Ale na pewno takie ustawienie jak wczoraj jest jednym z najsilniejszych jakie sobie mogę obecnie w United wyobrazić. I graliśmy niezaprzeczalnie świetną piłkę, więc jestem ciekawa jak teraz SAF będzie ustawiał zespół.

Giggs mógłby grać w tym 4-3-3 na pozycji Ando. Byśmy mieli przy tej taktyce po dwóch zawodników na każdą pozycję. Zapierdalacze - Fletcher i OH. Piłkarze odpowiedzialni za rozegranie - Carrick i Scholes i ci którzy mogą pociągnąć grę do przodu - Giggs i Ando. Giggs ostatnio lepiej prezentuje się na środku, dlatego właśnie tam powinniśmy nim grać.

Brzmi nieźle. I nawet by się obyło bez większych transferów, bo pomoc i atak(zakładając, że damy szanse młodym) są. Skrzydeł wzmacniać by nie trzeba było, bo byśmy nimi nie grali. Tylko kogoś na prawą obronę bardziej ofensywnie usposobionego.

To w 4-5-1 grają na bokach skrzydłowi czy typowi boczni pomocnicy?

Ale jak wtedy, załóżmy
Fletch - Carrick - Giggs
Valencia - Berba
Roo?

Matys zależy w jakich ustawieniach. Można grać ofensywnie i wtedy do 3 środkowych pomocników rzucić ofensywnych skrzydłowych i grać defensywnie, a wtedy zwykli boczni pomocnicy angażujący się w grę defensywną.

Branka coś w stylu:

Fletcher/OH - Carrick/Scholes - Ando/Giggs
Valencia - Berba - Roo

Moim zdaniem, by takie ustawienie funkcjonowało w meczach ze słabszymi rywalami i nie tylko potrzebni są ofensywnie grający obrońcy. Na lewej nie ma problemu, jest Evra, ale na prawej? O'Shea się do tego nie bardzo nadaje. Rafałek jeszcze ma sporo braków w obronie, pozostaje więc Gary i Brown. Ostatnio Neville zaprezentował się znakomicie i jeśli byłby w stanie utrzymać taką formę przez dłuższą część sezonu to problem byłby z głowy
Meczu z Chelsea nie oglądałem (za parę dni nadrobię zaległości) ale czytałem, że na prawej John mało się podłączał. Aby w takim ustawieniu skutecznie atakować, moim zdaniem niezbędni są ofensywnie usposobieni boczni obrońcy.

Fletcher - Anderson - Carrick - podstawowa trójka
Giggs i Scholes, już nie dają rady grać w każdym meczu, także mogli by pełnić role zmienników. A jak do pełni zdrowia wróci OH to już w ogóle byłby wypas.

Jednak, nie wierzę, że SAF będzie regularnie grał tym ustawieniem. Z pewnością już w meczu z Evertonem ujrzymy klasyczne 4-4-2

4-4-2 czy 4-3-3, John jest zbyt pasywny, ale to jest kwestia czasu nasz najlepszy prawy obrońca to Wes Brown, gdy tylko na środek obrony wróci choć jeden z naszych stoperów, Wes ląduje na skrzydle.Przecież Wes przed kontuzją był kapitalny na tej pozycji.

Z przodu to by pewnie była wolna Amerykanka, wchodziłby Roo, Berba i ktoś tam jeszcze i byłaby jazda po pozycjach od lewa do prawa. W dodatku zawsze, gdyby SAF dochodził do wniosku, że któraś strona przeciwnika funkcjonuje słabo wystarczyłoby np zmienić któregoś skrajnego pomocnika na skrzydłowego. Np

Ustawienie
Fletcher-Carrick-Anderson

Valencia- Berbatov - Rooney

I hop zmiana Andersona/bądź Fletchera (dowolna kombinacja możliwa, bo przecież się przesuną) na Obertena czy Giggsa

To jest naprawdę bardzo elastyczna formacja. Jedną zmianą można ją kompletnie przestawić. Np. Wstawiając Giggsa za Carricka i przesuwając go do przodu.